28788_1

Amenhotep IV, egipski król – heretyk z XVIII dynastii (? – ok. 1358 r. p.n.e.), obecnie (niezasłużenie) najsłynniejsza postać historyczna starożytnego Egiptu. Objąwszy panowanie po swym ojcu, Amenhotepie III, najprawdopodniej popadł w konflikt z wszechpotężnymi kapłanami boga Amona, wskutek czego dokonał reformy religii w duchu monoteistycznym, uniwersalnym i pacyfistycznym ( Aton). Rola E. w tej całej sprawie jest jednak najprawdopodobniej wyolbrzymiona, gdyż zapewne był jedynie ograniczonym umysłowo człowiekiem niezdolnym do samodzielnego sprawowania władzy, a całą (tragiczną w skutkach dla Egiptu) reformę przeprowadzili: Teje (matka króla), Nefretete (żona króla) oraz szara eminencja na dworze – kapłan Ai (zapewne teść króla). Po upadku herezji, która nie przeżyła swego twórcy, imię E. wykuto i wymazano ze wszystkich stel i dokumentów, a jego samego uznano za nowe wcielenie Seta lub ‚ Apopa, który zstąpił na ziemię, aby zniszczyć Ład Świata ( Maat). EDDA (sisl. „Prababka”) – w mit. północnogermańskiej matka Thraela spłodzonego z – Rigiem. Jej mąż zwał się Ai („Pradziadek”). Nazwę E. noszą dwa zabytki literatury islandzkiej, podstawowe źródło naszej wiedzy o religii Germanów pn.: zbiór anonimowych pieśni z VI-XI w., spisanych w XII/XIII w., oraz dzieło Snorriego Sturlusona powstałe ok. 1220 r.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *