images

Bohater indyjskiego eposu Mahabharata („Wielka wojna Bhara- tów”), jeden z Kaurawów. Został przedstawiony jako wcielenie złego księcia, działającego podstępnie i ze złą motywacją. Szczególnie nienawidził jednego z braci Pandawów, Bhimę, z którym konkurował w posługiwaniu się maczugą. W bitwie na polu Kuru Bhima zmiażdżył mu udo, co było zemstą za to, że D. upokorzył żonę Pandawów, Draupadi. DZIADY – słowiańskie duchy przodków. Poświęca im się pierwszą łyżkę strawy. Dwa razy w roku przybywają na ziemię z Nawi, krainy zmarłych, by się ogrzać przy ogniskach i nakarmić specjalnym Chlebem. Jedzą obiady z 7 dań. Niektóre dz. zostawały w chacie jako duchy opiekuńcze ( Domowy, ubożęta). DZIEWANNA – wspomniana w Kronice Długosza domniemana bogini słowiańska odpowiadająca rzymskiej Dianie. DZIWOZONY – słowiańskie żeńskie demony nadbrzeżne, częściowo leśne i górskie. Główna siedziba d. to jaskinia nad Łopuszną pod Małą Górą. Słynie z nich jezioro Gopło. D. mają postać pokracznych (czasami młodych i ładnych) nagich kobiet, z długimi, zarzucanymi na ramiona piersiami. Tańczą na polanach z męskimi demonami, także piorą bieliznę w rzekach, tłukąc ją piersiami zamiast kijanek (por. rusałki). Opiekują się zwierzętami leśnymi. Nocą, przy pełni Księżyca wychodzą na brzegi wód. Tam śpiewają, tańczą i skaczą w wodzie. Groźne dla brzemiennych kobiet i młodych parobków, których wabią do rozkoszy lub zwodzą na manowce. Utożsamiane z wiłami, mamunami i boginkami. Ich męskimi postaciami są dzicy mężowie. DZUMONG (kor. „Dobry Łucznik”) – w mit. koreańskiej założyciel państwa Kogurjo, syn Juhwy i Hemosu.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *