W mit. greckiej terminem tym określano braci bliźniaków, Kastora i Polydeu- kesa. Urodziła ich Leda, żona króla Sparty Tyndareosa – stąd nazywano D. też Tyndarydami. Pewnej nocy odwiedził Ledę w łożnicy Zeus, a zaraz potem miał z nią stosunek Tyndareos. Konsekwencją były dwie pary bliźniaków, które urodziła Leda: Polydeukes i – Helena (uważanych za dzieci Zeusa) oraz Kastor i Klitajmestra (uważanych za dzieci Tyndareosa). Polydeukes był mistrzem w walce na pięści, a Kastor – w ujeżdżaniu koni. D. brali udział w wyprawie – Argonautów. Zginęli w czasie wesela swych kuzynów, Idasa Linkeusa, gdy chcieli im porwać narzeczone, Fojbe i Hilaejrę. Zeus umieścił ich na niebie jako gwiazdozbiór (Bliźnięta). D. to herosi doryccy, czczeni zwłaszcza w Lacedemonie, gdzie posiadali 4 świątynie (w Amykląj, koło Terapne oraz dwie w Sparcie). W rzeczywistości były to stare bóstwa lakońskie o charakterze wegetacyjnym. Kult D. spotkać można także w innych rejonach Grecji. Ich świątynie znajdowały się bowiem w Atenach, Sykionie, Argos, Mantinei, Torone i na wyspie Korkirze. Nazywano ich też Wielkimi Bogami (w arkadyjskim Klejtorze i attyckim demie Kefale) lub Władcami (koło argolidzkiej Lerny). Najczęściej uważano D. za bóstwa opiekuńcze (zwłaszcza żeglarze). Zob. też – Kastor i Polluks.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *