W mit. indyjskiej pijące krew diablice z otoczenia Kali. W mit. buddyjskiej, zwłaszcza tybetańskiego buddyzmu tantrycznego – oświecone żeńskie istoty (tyb. mK’a-’gro- -ma), przemierzające przestrzeń. Towarzyszą także wielkim mistrzom tantrycznego buddyzmu, np. Padmasambhawie.
DAKSZA (sanskr. Daksa – „Zdolny”, „Inteligentny”) – indyjski bóg, teść boga Siwy. W hymnach Rig Wedy mówi się o nim jako o synu Aditi, chociaż jest też w tych hymnach nazywany jej ojcem.
uosabia męską energię twórczą, działającą w nieskończonej przestrzeni. Nieraz D. jest utożsamiany z Pradżapatim, źródła różnią się jednak w opisywaniu jego pochodzenia. Słynnym epizodem związanym z D. jest przygotowanie przez niego ofiary, na którą nie zaproszono Siwy. Urażony bóg wywołał walkę, w jednej z wersji, która ją opisuje, D. stracił głowę i ożywiony przez Siwę zamieniony został w barana. DAKTYLOWIE (gr. Daktyloi – „Palce”) – w mit. greckiej demony kreteńskie lub frygijskie, mające swoją siedzibę na górze Ida i należące do orszaku Rei lub Kybele. Uznawano ich za bardzo zręcznych w pracach ręcznych, a szczególnie w obróbce metali. Byli czarodziejami, a także przypisywano im wprowadzenie lub upowszechnienie misteriów. Podobnie jak kureci, mieli czuwać nad dzieciństwem Zeusa. Było 5 braci D.: Herakles (inny niż syn Alkmeny), Epime- des, Idas, Pajonajos i Iasos. Wg innych wersji było ich 10, a nawet 100.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *