W wierzeniach muzułmańskich Bestia Daniela, złożona z kawałków różnych zwierząt, która ukaże się pod koniec świata, wyposażona w laskę Musy (Mojżesza) i pieczęć Sulejmana (Salomona). Kiedy dotknie wiernych laską, ich twarze pobieleją, kiedy uczyni to pieczęcią – poczernieją.
DADZBÓG, Dażboh, Dabog (słow. „Dawca Bogactw”) – bóg słowiański uważany za tarczę słoneczną, zawsze otaczaną wielkim szacunkiem. W Kronice Malali nazywany „Synem Swaroga”, jest prawdopodobnie tarczą ze złota, którą Swaróg zawiesił na niebie jako swe dzieło-syna D. (Por. Sowij, Ilmarinen). Utożsamiany z Chorsem i Swarożycem jako bóg Słońca i ognia. Związany jest z władzą książęcą, na co wskazuje nazwanie w Słowie o wyprawie Igora książąt ruskich „wnukami D.” Jako Dabog – opiekun kopalń pełni funkcje rozdawcy łask i bogactw. Wrogiem tarczy słonecznej są żmije i wszelkie stworzenia Welesa, które wygrzewając się na słońcu, zabierają jego moc. Posąg D. stał w Kijowie za Włodzimierza.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *