W rei. azteckiej patronka wojny i rytuału składania ofiar, jedna z bogiń-matek (por. – Coatli- cue), czczona także pod imionami Yaocihuatl („Kobieta-Wojownik”), Huitzilincuatec („Głowa Kolibra”),  Tonantzin i Quilaztli. Podobnie jak  Camaxtłe / Mixcoatla, wiązano ją z chichimekami i uważano za siostrę  mimixcoa. Dawała zywcięstwo, ale powodowała też cierpienie, biedę, upokorzenia. Zmełła kości ludzi z poprzednich epok, przyniesione z podziemia przez  Quetzalcoatla i uzdatniła je w wodzie, aby mogły być wykorzystane w akcie stworzenia nowych ludzi. Miała postać dojrzałej kobiety w pióropuszu z orlich piór, z twarzą pomalowaną w połowie na czarno, w połowie na czerwono lub z czaszką zamiast głowy, z tarczą w jednej ręce i narzędziem tkackim lub grzechotką w drugiej. Widywano ją zarówno w dzień, jak i w nocy. Pojawiając się na targu, zostawiała kołyskę z obsydianowym nożem na dnie na znak, że jest głodna i trzeba jej złożyć ofiary. Imię C. było jednocześnie tytułem azteckiego dostojnika sprawującego urząd „premiera”.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *