W mit. inkaskiej (yauyańskiej) bogini płodności, burzy i deszczu, nazywana „duszą kobiet”, znana też pod imionami Mananamca, Namca (nazwa oznaczająca prawdopodobnie przynależność do boskiej rodziny Pioruna [- Illapal] i Mama („Matka/ Pani”). Uważano ją za córkę bogini Hanan Maclla i Słońca ( Inti) albo Tamtanamki, siostrę Pariacaki i 4 bogiń, określanych (łącznie z nią samą) mianem chaupinamek, namek lub mam, które mimo pewnych cech indywidualnych były w gruncie rzeczy zwielokrotnioną Ch. Podobnie jak – Amaro, wspomagała aktywnie boga – Huallallo Caruincho w walkach z Pariacaką. Podczas uroczystości ku jej czci, które miały charakter święta urodzaju, składano w ofierze liście koki, pumę, lamy lub jakieś inne zwierzęta, np. świnki morskie, śpiewano i tańczono przez 5 dni, racząc się piwem bez umiaru. Bogini radowała się wielce, zwłaszcza gdy śpiewano Casayaco, ponieważ przy wtórze tej pieśni tańczono nago lub prawie nago. Przed rozpoczęciem święta obmywano kamienny idol Ch. odrobiną piwa; to samo czyniono z symbolami pozostałych 4 sióstr. Symbolizująca boginię pięciosążniowa skała została po konkwiście zakopana w ziemi we wsi Mama (dzis. Ricardo Palma) w dolinie Rimac. Wg mitu Ch. zamieniła się w kamień, gdy postanowiła zamieszkać w Mamie z bogiem-górą Rucanacoto.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *