W mit. irlandzkiej, wg Lebor Gabála Érenn („Księgi Najazdów”), była przywódczynią pierwszych osadników w Irlandii. Średniowieczni pisarze uważają, że była wnuczką biblijnego Noego i że przybyła do Irlandii, uciekając przed potopem. CET MAC MAGACH – w mit. irlandzkiej wojownik Connachtu, który pojawia się w kilku opowieściach Cyklu Ulsterskiego. W Scéla Mucce Meic Dathó („Sadze o Prosięciu Mac Da Thó”) pretenduje do miana najlepszego wojownika, musi jednak ustąpić przed lepszym zawodnikiem, którym jest Conall Cearnach. Imię Cet jest identyczne z galijskim Cettos. Obydwa wskazują na wytrzymałość, która była prawdopodobnie atrybutem jakiegoś dawnego bóstwa celtyckiego. CHAC – w rei. Majów bóg wody, burzy i deszczu, opiekun roślin (zob. Ah Puch), odpowiednik azteckiego Tlaloka (zob. też Tohil). Przedstawiano go często z ciałem pomalowanym na niebiesko, długim, haczykowatym nosem, bezzębnymi ustami, z których zwisają skręcone wypustki (być może, kły). Symbole Ch. to wąż, żaba, topór (piorun) i pochodnia (błyskawica). CHACUNANGUI, chaneques (mazateckie „Władcy Ziemi”) przodkowie u Mazateków (Ameryka Środk.) zamieszkujący podziemia. Pilnują tradycyjnego stylu życia i rozmawiają z curanderos, szamanami. Czterej główni ch. władają stronami świata, dwaj poruszają słońce. Pomniejsi ch. wyobrażani są w postaci włochatych karzełków, duchów przyrody, kradnących dusze. Utożsamiani z teo-nanacatl „boskimi grzybami”, dającymi wizje.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *