Irański wódz Dewów w Mazanderanie. Ginie pokonany przez Rustama. W pierwotnym micie naturystycznym n ajprawdopodobniej chmura. BIEGGA-OLMAI (lap. „Człowiek-Wiatr”) – w mit. lapońskiej bóg wiatru, pogody, wód, w szczególności morza, i opiekun podróżnych, znany także jako Biegga-galles („Starzec-Wiatr”), a we wsch. Laponii Ilmaris (por. Ilmarinen). BIESY (z prasłow. besi – „strach”) – nazwa demonów, złych duchów (czartów), używana przez zach. i wsch. Słowian. Po przyjęciu chrześcijaństwa identyfikowane z diabłami. Były to przede wszystkim duchy przyrody, być może, też demony domowe, kryjące się w lasach, bagnach, wodach, na rozdrożach, strzegące skarbów. Mogły również wstąpić w ludzi, stąd określenie opętania – zbiesić się.

BILIKU, Bilika („Pająk”)

Nazwa najwyższego boga andamań- skiego (na południu nosi imię Puluga) o nieokreślonej płci (zwykle męskiej), wcielenia monsunu pn.-wsch., burzy i huraganu. Pioruny to głownie z jego ogniska ciskane na ludzi za karę za łamanie tabu. Słońce jest także głownią z ognia B. ciśniętą przezeń na niebo. Mąż pierwszej kobiety Mite, praprzodek ludzi. Od niego wykradli oni ogień, kiedy zmęczony B. zasnął. Rozgniewany odszedł do nieba, by już nie powrócić. Zgodnie z innym mitem przodkowie ludzi także podjadali mu żywność, B. zabijał ich za to piorunami. W końcu ludzie zabili B. i jego żonę. BILMEN – w mit. i leg. albańskich heros, który zniszczył żelazną maczugę władcy sąsiedniego państwa i dzięki temu zyskał prawo poślubienia jego córki. Wyruszył na dwór przyszłego teścia, zbierając po drodze sześcioosobową drużynę śmiałków o niezwykłych zdolnościach. Przy ich pomocy B. spełnił wszystkie nałożone nań obowiązki i powrócił do domu z królewną, którą ostatecznie poślubił jego król, B. zaś został jego zięciem.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *