W mit. germańskiej (anglosaskiej) pogromca potworów pochodzący z plemienia Gautów, główny bohater nazwanego jego imieniem angielskiego poematu epickiego prawdopodobnie z końca VI w., zachowanego w rękopisie z końca X w. Spiesząc na ratunek duńskiemu królowi Hrothgarowi, ranił śmiertelnie monstrum zwane Grendelem, a następnie zabił równie potworną matkę Grendela, mieszkającą w jaskini na dnie morza. Nagrodzony przez Hrothgara powrócił do swego ludu i rządził nim 50 lat. Zginął w walce z pustoszącym kraj ognistym smokiem, strażnikiem skarbu, uśmierciwszy wpierw przeciwnika. Stos pogrzebowy, na którym spłonęło ciało sędziwego bohatera wraz ze zdobytym skarbem, przygotował wierny druh i krewny B., Wiglaf. BEREGYNIE, bereginie, brzeginie (od st. słow. pn gynia – „lesiste zbocze”) – wschodniosłowiańskie żeńskie demony wodne lub leśne. Wspomniane w Słowie św. Grzegorza i Kazaniu Jana Złotous- tego w liczbie 27 sióstr. Odpowiadają boginkom, – dziwożonom, zagorkiniom i południowosłowiańskim wiłom. Pochodzą z dusz utopionych dziewcząt. Mieszkać mają w rzekach i źródłach, potokach i jeziorach, zwłaszcza przy brzegach porośniętych trzciną i krzakami. Opiekują się też szczytami wzgórz, gdzie składano im ofiary. Pilnują ukrytych skarbów.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *