U ludów Bantu (Afryka) przodkowie, „żyjący zmarli”. Strażnicy moralności, opiekunowie społeczności, połączeni ze swoimi potomkami więzami solidarności rodowej, czuwają nad nimi
darzą szczęściem tych, którzy składają im ofiary na ołtarzykach rodzinnych. Złych i występnych mogą karać nieszczęściami. Po pobycie w podwodnej krainie b. wcielają się w nowo narodzone dzieci. Często pojawiają się w postaci zwierzęcej, zwłaszcza b. wybitnych jednostek. Ich moc zamieszkuje w posążkach, ich relikwiach bądź naczyniach-fetyszach (nkizi) i obiektach przyrodniczych. BEIVE – w mit. lapońskiej bóg słońca. Starał się o rękę córki księżyca dla swego syna, a gdy mu jej odmówiono, wywołał wojnę kosmiczną, która została zażegnana dopiero przez starca-morsa zsyłającego na świat ciemność nocy. BELENOS, Belenus – w mit. galijskiej bóstwo sołarne, identyfikowane z greckim Apollonem, opiekunem gorących źródeł. Jego towarzyszką była Belisama („Najjaśniejsza”). Prawdopodobnie ku jego czci w wigilię 1 maja obchodzono święto Beltaine, związane z wygaszaniem starych ogni i rozpalaniem nowych. Irlandzkie tene oznacza „ogień”, a bel „świecący, błyszczący”. Kult B. jest poświadczony w Noricum, Akwilei, wsch. Alpach, pn. Italii, pd. Galii, a także w Brytanii.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *