Lokalne bóstwo kananejskie, którego świątynia znajdowała się w Fo- gor, w górach Moabu w pobliżu ujścia Jordanu. W czasie postoju w Setim Izraelici, ulegając córkom Moabu, oddawali się rozwiązłemu kultowi tego boga. Za karę śmierć poniosło tam 24 tysiące Izraelitów (Lb 25, 1-18).
BABA JAGA (wschodniosłow. „Starucha Mąk”) – słowiański duch leśny w postaci starej i brzydkiej wiedźmy. W folklorze i bajkach potworna czarownica gotująca dzieci w kotle i pożerająca je, zaprzyjaźniona z dzikimi zwierzętami, mieszka w chatce na kurzej stopce. Zabłąkanym wycina rzemień z grzbietu, w końcu jednak zostaje pokonana i wsadzona do własnego pieca lub uduszona swoimi piersiami. Prawd, jest echem prasłowiańskiego żeńskiego demona leśnego, mającego związki z krainą zmarłych, opiekuna inicjacji młodzieży obu płci.

BACABOWIE

W rei. Majów 4 bogowie podpierający niebo, każdy związany z inną stroną świata i inną barwą (por. chakowietlalokowie). Przedstawiano ich najczęściej jako brodatych mężczyzn z rękami uniesionymi do góry i w charakterystycznych przepaskach biodrowych z zaokrąglonymi końcami. Każdy z b. miał swój symbol zwierzęcy: muszlę ślimaka, muszlę kraba, skorupę pancernika lub pajęczynę, skorupę żółwia. Od nich w dużym stopniu zależało, czy rok będzie pomyślny dla ludzi, ale szczególną opieką otaczali pszczoły.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *