Indyjscy bliźniaczy bogowie, synowie Słońca -■ Surii (lub Nieba), boscy lekarze, poprzedzający świt. Związani są z przejściem światła w ciemność, i odwrotnie, i dlatego ich określenia są ambiwalentne. Przede wszystkim są świetliści, szybcy, młodzi, darzący powodzeniem i zdrowiem, do tego stopnia zżyci z ludźmi, że bogowie odmówili im udziału w ofiarach. Opisywani są jednak także jako starzy i niebezpieczni. Ich postacie łączą w sobie wątki mitów kosmicznych i bohaterskich. Jaska w Nirukcie uważa ich za starożytnych królów, inne źródła wiążą ich z przemianami światła i ciemności.
ATAENSIC – bogini ziemi i patronka śmierci Irokezów (Ameryka Pn.), spadła z nieba na wody Dolnego Świata, na powierzchni podtrzymał ją żółw. Z jej ciała synowie ( Bliźniacy – Bogowie Wojny) ukształtowali świat. Por. Tiamat, Ahsonnutli.

ATARGATIS (aram. z ‚Astart + ‘Anat)

Syryjska bogini płodności i pomyślności, małżonka Baala-Hadada ( Baal, Hadad), utożsamianego z greckim Zeusem. Sama A. była utożsamiona z greckimi boginiami Herą oraz Derceto. Zgodnie z imieniem A. łączy w sobie cechy zachodniosemickich (ugaryckich) bogiń – Anat i Asztart. Ośrodkiem jej kultu była świątynia Bambyke (Hierapolis), odnowiona przez żonę Seleukosa I, Stratonike, w III w. p.n.e. Pisze o niej Lukian z Samosaty (II w. n.e.). Wg Mch, miała też A. świątynię w Palestynie. Niewolnicy, kupcy i żołnierze przenieśli kult A. do Rzymu, gdzie była czczona pod nazwą Dea Syria – Syryjska Bogini. przedstawiano jako syrenę w otoczeniu delfinów. W jej świątyniach były sadzawki z poświęconymi jej rybami.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *