W mit. greckiej heros, od początku w. p.n.e. czczony jako bóg-uzdrowiciel. Był synem Apollona i Koronis, córki króla tesalskiego Flegyasa. Wychowaniem Asklepiosa zajął się – centaur Chiron, który nauczył go sztuki lekarskiej. Dzięki otrzymanej od Ateny krwi – Gorgony potrafił przywracać życie zmarłym, np. Kapaneusowi, Lykurgowi, Glaukosowi (syn – Minosa) Hippolytosowi (syn Tezeusza). Zeus, obawiając się, aby A. nie zakłócił porządku świata, zabił go piorunem. Iliada wymienia dwóch synów-lekarzy A.: Machaona i Podalejriosa, a wg źródeł późniejszych, miał on żonę Epione oraz córki: Hygieję (bogini zdrowia) i Pana- keję (bogini lecznictwa). A. czczono jako boga lekarzy i sztuki medycznej. Główne ośrodki jego kultu to tesalska Trikka, Epidauros (tu około 500 r. p.n.e. uznano go za boga), wyspa Kos i Pergamon. W VI w. p.n.e. sławna stała się szkoła lekarska przy świątyni A. na wyspie Kos, której członkowie nazywali się Asklepiadami i z której wyszedł ojciec medycyny, Hipokrates. Podobne szkoły istniały też w Epidauros i Pergamonie. Pełniły one funkcje dzisiejszych szpitali, a leczenie polegało m.in. na inkubacji (sen w świątyni), postach, kąpielach oraz praktykach magicznych. Atrybuty A. to owinięty wokół laski wąż oraz pies. Zob. też – Eskulap.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *