Być wilgotnym”, aw. ar dvi prawd, „wilgotny, mokry”; Sura to popularny epitet oznaczający – „Silny”, „Mocny”) – bóstwo panteonu zoroastryjskiego, znane na rozległych terenach Azji Centralnej, na długo przed reformą religijną Zaratusz- try. Opisana jest w Aweście, świętej księdze zoroastryzmu, jako piękna, młoda dziewczyna; kobiety zwracają się do niej o pomyślny poród i potomstwo. Swą mocą oczyszcza nasienie mężczyzn i wszystkie ziemskie wody. Jej kult, obejmujący obszary od Anatolii po Pamir, ma wiele wspólnego z kultem – Wielkiej Bogini. Mówi się o niej także jako o „źródle, w rejonie gwiazd”, na które, z wyższych sfer nieba, przekazywane jest przeznaczone światu dobro (dalej na ziemię, niesie je Sok). Na terenie Armenii czczona była jako źródło Eufratu pod nazwą Omanos. Także w Chorezmie swój ziemski odpowiednik miała w Amu Darii. W II-IV w. p.n.e postać A. S. A. zaczyna rozpadać się na 2 różne postacie. Ardwi Sura kojarzona jest z wodnym zbiornikiem niebieskim, a na ziemi odpowiadają jej wszystkie wody słodkie, Anahita natomiast staje się niezależnym bóstwem, łączonym już wyłącznie z planetą Wenus.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *