W mit. ormiańskiej waleczny heros – przodek Ormian, od którego pochodzi nazwa ich kraju. A. pochodził z rodu Hayka i był ojcem Ary Gehecika. Bronił granic ziem armeńskich, walcząc z Medią, Asyrią i Kapadocją. Odparł najście wojsk medyjskich pod dowództwem Niukara Madesa, którego przywiózł do Armawiru i za karę przybił do ściany baszty na widok publiczny, a jego kraj podporządkował sobie i nałożył nań haracz. W czasie wojny z Asyrią pobił w bitwie protoplastę Asyryjczyków Barszama. Motywy walki A. z Asyrią odnoszą się zapewne do wojen urartyjskiego króla Aramy z asyryjskim królem Salmansarem III (IX w. p.n.e.). Wedle innych mit., w czasie walk w Kapadocji A. wojował z dziećmi Tytanów, w tym zwłaszcza z Pajapisem Kahją, którego zwyciężył i zapędził na jedną z wysp Morza Śródziemnego.

ARAMAZD

W mit. ormiańskiej stwórca nieba i ziemi oraz bóg płodności. Określano go też przydomkiem Ari („Męski, Odważny, Dzielny”). Uważany był za najwyższego boga i zarazem ojca bogów. Był m. in. ojcem – Anahity (choć ta czasem występuje także jako jego żona), Mihra i – Nanei. A jest bóstwem pochodzenia irańskiego pokrewnym Ahuramazdzie, którego kult dotarł przypuszczalnie do Armenii w VI-V w. p.n.e. za czasów Achemenidów. W czasach hellenistycznych A. utożsamiano z Zeusem. Jego centrum kultowym była świątynia w Ani (dzis. Kamah w Turcji) – dawnej stolicy Armenii i nekropolii królewskiej dynastii Arszakidów.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *