Egipski demon ciemności, Wróg wszelkiego porządku, przeciwnik Ra. Personifikacja tych elementów pierwotnego stanu ( Nunu), które nie wzięły udziału w tworzeniu świata. W mitycznym okresie Wielkiej Aktywności Hheka) A. zaatakował barkę słoneczną, lecz został odparty zaklęciami przez Seta. W późniejszym okresie zwycięstwo nad A. przypisywano Horusowi, który miał go przebić włócznią, a Seta utożsamiono z A.

ARA GEHECIK (orm. „Ara Piękny”)

W mit. ormiańskiej król z rodu Hayka, syn Arama. Stary mit o A. G. i bogini miłości Szamiram jest lokalnym wariantem mitu o umierającym i zmartwychwstającym bogu (-+ Ozyrysie i Izydzie, Tammuzie i – Isz- tar, Adonisie i Astarte), który przeniknął do mit. protoormian w II tys. p.n.e. Szamiram, królowa Asyrii, po śmierci swojego męża zapragnęła poślubić słynącego z urody A. G. Kiedy ten odmówił, rozgniewana Szamiram wkroczyła na czele armii do Armenii. Poleciła swoim żołnierzom, aby wzięli A. G. żywego do niewoli. Jednak w czasie bitwy A. G. poległ. Szamiram odnalazła jego zwłoki i na jej rozkaz duchy aralezy (sucze dzieci) przywróciły mu życie, wylizując jego rany. ARALEZY – w mit. ormiańskiej duchy-sucze dzieci, schodzące z nieba na ziemię, aby wskrzeszać zabitych w bitwach, wylizując ich rany. W ten sposób a. wskrzesiły Arę Gehecika.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *