Mityczny wódz irlandzki z Tuatha De, zwany bogiem miłości oraz bóstwem opiekującym się młodymi ludźmi. Jego ojcem był – Dagda, a matką Bóinn. Znany był również jako Mac ind Óc („Syn Młodości”). Jego rezydencją był Brugh na Bóinne (kurhan Newgrange, hr. Meath). Aislinge Oenguso („Sen Aongusa”) opowiada o miłości A. do Caer Iobharmheith, pięknej dziewczyny ze snów. Młodzieniec rozchorował się z miłości. Przy pomocy bliskich odnalazł ją pod postacią łabędzia, przybrał tę samą postać i razem odlecieli do siedziby A. w Brugh.

APAM NAPAT

W mit. perskiej bóstwo związane z wodami, „pępek wód”, towarzysz Ardewi Sury Anahity. Najprawdopodobniej kryje się w nim postać indyjskiego Warany. API (scyt. „Wodna”?) – w mit. scytyjskiej (wg Herodota, IV, 59) bogini ziemi, małżonka Papajosa. APIS (eg. Hpw – „Biegający”) – egipski święty czarny byk czczony w Memfis, uważany za ziemskie wcielenie Ptaha (eg. „Wspaniała Dusza Ptaha”). Po śmierci A. łączy się z – Ozyrysem i czczony jest jako Ozyrys-A., w zhellenizowanej formie Sarapis. Związany jest także z nilowym bogiem urodzaju Hapi. A. posiadał własny święty personel, który się nim opiekował. Ukazywał się ludowi w uroczystych procesjach, a po śmierci balsamowano go i grzebano uroczyście w Sarapeum. Kapłani A. zaczynali natychmiast poszukiwania następnego A., którego intronizowano wśród powszechnej radości. Wg legendy, Apisa zabił własnoręcznie król perski Kambizes, za co bogowie ukarali go obłędem i śmiercią.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *