Litewski bóg wymieniany na pierwszym miejscu w Kronice Malalasa i Latopisie Hipackim w postaci N nadeevi, któremu składano ofiary w lasach. Prawd, związany z wężami i kultami domowymi oraz z dotrzymywaniem przysiąg. Jako władca magii i wiedzy czarodziejskiej, związany ze sferą nocy i przeciwstawiany Dievasowi, stanowi odpowiednik indyjskiego – Waruny. ANDRASTE, Andate – brytańska bogini wojny, którą wzywała Boudicca przed wyruszeniem do boju. Dion Kasjusz wspomina o ofiarach z ludzi, składanych dla niej w sakralnym gaju alsos.

ANDWARI (sisl. Andvari – „Obawa”)

W mit. Germanów pn. karzeł strzegący pod postacią szczupaka złotego skarbu w wodospadzie Andwarafors. Został schwytany przez Lokiego w sieć pożyczoną od – Ran i zmuszony do wydania skarbu, który następnie Loki, Odyn i Honir przekazali Hreidmarowi jako okup za zabicie Otra. Na kolejnych posiadaczach skarbu ciążyła klątwa ograbionego A. (zob. Nibelungowie).
ANEDZTI (eg. lndty – „Pochodzący z nomu Andż”) – egipski bóg pasterz z wsch. Delty, uważany za jedną z postaci Ozyrysa. ANGRBODA (sisl. Angrbodha – „Zwiastująca Nieszczęście”) w mit. Germanów pn. olbrzymka, z którą Loki spłodził – Fenrira, – Midgardsorma i Hel. ANNA PERENNA – italska (potem rzymska) bogini roku i długiego życia. Czczono ją w świętym gaju położonym na pn. od Rzymu (na Via Flaminia). Jej święto ochodzono 15 marca na Polu Marsowym. Przedstawiano ją w postaci starej kobiety. Wg jednej wersji, w czasie secesji plebejuszy na Górę Świętą (w 494 lub 449 r. p.n.e.), gdy zapasy żywności wyczerpały się, A. P. wypiekała ciastka, które codziennie sprzedawała. Dzięki temu lud uniknął klęski głodu. Dlatego po ustaniu zamieszek zaczęto oddawać jej cześć boską. Wg innej wersji, była siostrą królowej kartagińskiej Dydony. Po śmierci siostry Anna uciekła do Lacjum, gdzie przyjął ją Eneasz. Obawiając się jednak zazdrosnej żony Eneasza, Lawinii, opuściła dwór. W czasie wędrówki została porwana przez boga rzeki Numicjusza. Została jego żoną i nimfą o nowym imieniu, Perenna, co oznacza wierność. Gdy poszukujący Anny słudzy Eneasza dowiedzieli się o tym, cały dzień spędzili nad rzeką świętując i ucztując. Zwyczaj ten przyjął się i odtąd corocznie obchodzono święta A. P.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *