W panteonie shintoistycznym bóstwa niebiańskie przeciwstawiane kunitsu-kami – bóstwom ziemskim. Pierwotnie terminem a. oznaczano bóstwa, które mieszkały w niebie, oraz te, które pochodziły z nieba i zeszły na ziemię. Pisemna tradycja podziale na bóstwa niebiańskie i bóstwa ziemskie sięga czasów kompilacji kronik Kojiki i Nihongi. W odróżnieniu od mitu o bóstwach niebiańskich a., który traktuje o bogach skupionych wokół Amate- rasu i Takamimusubiego, mit o bóstwach ziemskich kunitsu-kami opisuje bóstwa skupione wokół Susanoo i jego potomków urodzonych już na ziemi. Wg Kojiki, potomkowie Susanoo – Okuninushi jego syn Kotoshironushi – poddali się panowaniu Ninigiego, zesłanego na ziemię z Takama-no hara („Wysoka Równina Niebios”) przez Amaterasu i Takamimusubiego. Bóstwa niebiańskie przebywające na Wysokiej Równinie Niebios wydają się wyżej cenione w hierarchii kultu (co widoczne jest w ceremoniach i rytuałach zachowanych do dzisiaj) niż bóstwa ziemskie.

AMAUSZUMGALANA – zob. 1 Uszumgalana

AMENOKOYANE (jap. „Ten, Który Decyduje o Tym, czy Pozostawić Bez Zmiany, czy Poprawić Złożone Imię”) – shintoistyczny bóg kultu przodków (uważany za przodka rodów kapłańskich Nakatomi i Urabe), syn Takamimusubiego. Brał udział w wywabianiu bogini Amaterasu z pieczary. Z polecenia ojca niebiański bóg A. towarzyszył „niebiańskiemu wnukowi” Ninigi w jego wyprawie na ziemię. Ważniejsze świątynie poświęcone A. to: Óharano-jinja, Yoshida-jinja (w Kioto) i Hiraoka-jinja (w Hiraoka, prefektura Osaka).

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *