W mit. Germanów pn. – karzeł starający się o rękę córki Thora (zob. Thrud), którą asowie, mając wobec A. zobowiązania,.przyrzekli mu pod nieobecność boga burzy. Thor, niechętny zalotnikowi, nie dopuścił do tego małżeństwa; tak długo wypytywał A. o nazwy rzeczy i zjawisk, aż wzeszło słońce i karzeł pod wpływem słonecznego światła zamienił się w kamień. ALWITR (HERWOR) (sisl. [Hervor] Alvitr) – w mit. Germanów pn. walkiria, córka króla Hlódwera, która, podobnie jak jej towarzyszki – siostra Swanhwit i Olrun, córka Kiara, mogła przybierać postać łabędzia. A., Swanhwit i Ólrun zostały żonami – Wólunda, Slagfinna i Egilla, ale po 7 lub 9 latach przywdziały łabędzie szaty i opuściły na zawsze swych mężów.

AŁPAMYSZ (tur. „Mały Bohater”)

Największy bohater eposu Alpamysz zach. Turków, znany też ludom mongolskim (Azja Środk.), wykazujący cechy szamańskie. Cudownie narodzony syn wodza Kun- gratów o ciele odpornym na ciosy. Narzeczoną Barczin zdobył, zwyciężając zalotników – kałmuckich bohaterów. W odwecie był więziony przez 7 lat, uciekł, by trafić na wesele uznanej za wdowę Barczin, i został rozpoznany, gdyż jako jedyny zdołał naciągnąć swój dawny cudowny łuk. Urządził rzeź konkurentom i odzyskał władzę. Podobieństwo wątku A. do Odyseusza wskazuje na archaiczność eposu.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *