Najwyższa istota Sema Nagów i Ka- char Nagów (Malezja). Wszechwiedzący, wszechmocny, wszechobecny, nieskończenie dobry. Mieszka w przestrzeni między niebem a ziemią. Zrzuca na ziemię gromy, które przybierają postać kamieni piorunowych. Jego postacią jest bóg wiatrów Litsaba. Dziełem A. jest niebo, Słońce, Księżyc, Ziemia. Opiekuje się duszami i włada losem ludzkim, od niego zależy długość życia. On daje ludziom potomstwo. W islamie czwarty „kalif prawowierny”, kuzyn i zięć proroka Muhammada, kuzyn i mąż jego córki Fatimy. Dał początek największemu rozłamowi w dziejach islamu – podziałowi na islam sunnicki i szyicki. W tradycji sunnickiej uznawany jest za dobrego żołnierza. W tradycji szyickiej obdarzony nie tylko wybitnymi przymiotami ducha, ale i magiczną mocą czynienia cudów. Dla szyitów jest niemal wcieleniem boga.

ALKMENA (gr. Alkmene)

W mit. greckiej żona króla Teb, Amfitriona (syn króla Tirynsu, wygnany do Teb). Była tak piękna, że zapragnął jej nawet Zeus. W czasie nieobecności Amfitriona przybrał jego postać i spędził z nią noc miłosną, która trwała 3 doby. Z tego związku narodził się największy heros grecki, Herakles. Po śmierci Heraklesa A. musiała uciekać z jego dziećmi do Aten. Umarła  wierzchowiec zmienił się w gwiazdozbiór Oriona. Sam zaś odszedł na zachód, by w postaci kamienia oczekiwać końca świata, lub zmienił się w otoczony czcią grzbiet skalny na wschodnim brzegu Jeniseju. Por. Main.
ALBERYK (śwn. Alb[e]rich) – w mit. Germanów pd. karzeł, król elfów. Wg Pieśni o Nibelungach, niemieckiego eposu z XII / XIII w., A. był strażnikiem zdobytego przez Zygfryda (zob. Sigurd) skarbu Nibelungów aż do śmierci wielkiego bohatera. W średniowiecznej literaturze francuskiej A. stał się Auberonem, a następnie w literaturze angielskiej Oberonem.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *