W mit. Germanów pn. imię A. nosi wiele postaci, m.in.: 1. syn duńskiego króla Hjalpreka, który udzielił schronienia Hjordis, wdowie po Sigmundzie, a następnie ożenił się z nią, 2. syn Hundinga, zabity przez Helgiego (2), 3. syn Hrodmara; zabił – Helgiego (1).

ALHOU (naga „Stwórca”)

Najwyższa istota Sema Nagów i Ka- char Nagów (Malezja). Wszechwiedzący, wszechmocny, wszechobecny, nieskończenie dobry. Mieszka w przestrzeni między niebem a ziemią. Zrzuca na ziemię gromy, które przybierają postać kamieni piorunowych. Jego postacią jest bóg wiatrów Litsaba. Dziełem A. jest niebo, Słońce, Księżyc, Ziemia. Opiekuje się duszami i włada losem ludzkim, od niego zależy długość życia. On daje ludziom potomstwo. ALI – w islamie czwarty „kalif prawowierny”, kuzyn i zięć proroka Muhammada, kuzyn i mąż jego córki – Fatimy. Dał początek największemu rozłamowi w dziejach islamu – podziałowi na islam sunnicki i szyicki. W tradycji sunnickiej uznawany jest za dobrego żołnierza. W tradycji szyickiej obdarzony nie tylko wybitnymi przymiotami ducha, ale i magiczną mocą czynienia cudów. Dla szyitów jest niemal wcieleniem boga.

ALKMENA (gr. Alkmene)

W mit. greckiej żona króla Teb, Amfitriona (syn króla Tirynsu, wygnany do Teb). Była tak piękna, że zapragnął jej nawet Zeus. W czasie nieobecności Amfitriona przybrał jego postać i spędził z nią noc miłosną, która trwała 3 doby. Z tego związku narodził się największy heros grecki, Herakles. Po śmierci Heraklesa A. musiała uciekać z jego dziećmi do Aten. Umarła w bardzo późnym wieku, a jej ciało na rozkaz Zeusa zostało przeniesione na Wyspy Szczęśliwe, gdzie poślubiła Radamantysa. A. czczono w Tebach i Atenach.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *