Jedna z najsławniejszych bogiń w panteonie greckim, zaliczana do „dwunastki olimpijskiej”. Jej imię nawiązuje do znanego mitu, wg którego A. wyłoniła się z morza u wybrzeży wyspy Kytery lub Cypru – byłaby więc córką – Uranosa, którego genitalia – odcięte przez Kronosa spadły do morza i tam spłodziły boginię. Wg innej popularnej opowieści, była córką Zeusa i Dione. Jednak wiele rysów charakteru A., zwłaszcza związki z morzem, niebem, wojną i prostytucją sakralną, wskazuje na jej bliskowschodnie pochodzenie (syryjskie lub anatolijskie). Stąd często spotykane przydomki A.: Urania, Królowa Niebios, Strateja i Areja, oraz zwyczaj uprawiania w jej świątyni sakralnej prostytucji (zwłaszcza w Pafos na Cyprze i Koryncie). W świecie greckim A. była przede wszystkim boginią miłości i piękności. Jej mężem był Hefajstos. Ale A. często go zdradzała – jej kochankami byli bogowie Ares (z tego związku urodziła Harmonię, Erosa, Fobosa i Dejmosa), – Dionizos (urodziła mu Priapa), Hermes (urodziła mu Hermafroditosa), – Adonis oraz śmiertelnik z Troady i Anchizes (z tego związku urodził się Eneasz). W znanym konkursie na najpiękniejszą boginię A. otrzymała jabłko piękności, zwyciężając tym samym Herę i Atenę, co stało się przyczyną wojny trojańskiej. Atrybutami bogini były. łabędź, gołąb, delfin, mirt, róża i jabłko. Główne centra kultowe A. to wyspy Cypr (miasto Pafos) i Kytera, oraz miasta Korynt i Knidos. Bogini ta często przedstawiana była przez sławnych rzeźbiarzy i malarzy (np. Fidiasza, Praksytelesa, Apellesa), a najbardziej znany jej posąg to Afrodyta z Melos. Zob. też – Diana, Wenus.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *