W mandaizmie strażnik makrokosmosu, jego dusza, posłaniec do niego wysłany. A. jest duchem opiekuńczym rodzaju ludzkiego, strażnikiem płodu w łonie matki.

ADAM .(hebr. ’adam – „człowiek”, „Adam”, od ’adamah „ziemia”; sumer. adamu – „mój ojciec”; akad. admu – „zrodzony”)

Postać biblijna, pierwszy człowiek albo rodzaj ludzki. Stworzenie A. jest opisane dwukrotnie na początku Biblii. Za starszy uważa się antropomorficzny opis Rdz 2, 4-7, wg którego Jahwe ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia. Potem z żebra A. została stworzona Ewa. Drugi, bardziej teologiczny, opis w Rdz 1, 26-30 podkreśla, że człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga, dla panowania nad innymi stworzeniami. Tekst hebrajski używa tu liczby mnogiej – „aby panowali…”, co sugeruje znaczenie zbiorowe, nie A., lecz „ludzie”. Na znaczenie to wskazuje też wyraźne podkreślenie, że stworzeni zostali mężczyzna i niewiasta. Późniejsze teksty biblijne odnoszą ten opis do jednostkowego A., pierwszego człowieka. W NT A. jest typem Chrystusa, nowego A. 2. w tradycji muzułmańskiej pierwszy człowiek i pierwszy prorok.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *