„Ojciec Mnóstwa”; akad. a-ba-am-ra-am – „Kochaj Ojca”), Abram (bab. abi-rami – „Mój Ojciec Jest Wzniosły”) – postać biblijna, pierwszy z 3 patriarchów Izraela. Wg tradycji biblijnej (Rdz 11, 25-26; 10), A. pochodził z Ur w pd. Mezopotamii, był synem Tarego, potomkiem Sema, syna Noego. Na rozkaz Jahwe wywędrowal wraz z rodziną do Charanu, a po śmierci ojca stamtąd do Kanaanu. Koczował w Sychem, Betel i Negewie, a na pewien czas udał się do Egiptu. Po powrocie z Egiptu osiedlił się w Mamre koło Hebronu, a jego bratanek Lot w Sodomie. Wędrówkę A. ustala się w przybliżeniu na pierwszą poł. XX albo pierwszą poł. XVII w. p.n.e. Nie mogąc się doczekać potomstwa z podeszłej wiekiem żony Saraj (nazwanej później Sara), miał z jej niewolnicą syna Izmaela, przodka Arabów. Jahwe jednak ponowił obietnicę potomstwa i oddania w posiadanie ziemi Kanaan, zawierając z A. przymierze. Kiedy A. doczekał się syna, Jahwe dla wypróbowania go zażądał ofiary z Izaaka (wg Koranu, ofiarą miał być Izmael), którą tenże był gotów złożyć. Po śmierci Sary miał jeszcze A. potomstwo z Keturą. Sara, a potem A. pochowani zostali w grocie Makpela koło Hebronu, do dzisiaj czczonej przez żydów i muzułmanów. Biblia wychwala wierność A. wobec Jahwe. W Koranie postawa A., zdanie się na wolę Allaha, dało nazwę głoszonej przez Muhammada religii – islam.

Add Your Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *